zadzwoń:

22 455 56 01

Jeżeli potrzebujesz pomocy odwiedź nasze:

Centrum Wiedzy

lub

Zadzwoń 

Jeśli masz pytanie

zadzwoń:

22 455 56 00

lub

Wypełnij formularz kontaktowy

Oddzwonimy do Ciebie 

 

21 lipca 2017

Poczęstunki w PIT i CIT oraz kwestia VAT

 

Zaliczanie w koszty wydatków na poczęstunki zawsze budziło wątpliwości podatników. Warto zwracać klientom uwagę, co powinni robić, by rozliczając tę kategorię kosztów unikać ewentualnych sporów z fiskusem.

 

Zgodnie z ustawami o PIT i CIT podatnik prowadzący działalność gospodarczą może zaliczyć w koszty uzyskania przychodów te wydatki, które wiążą się z zachowaniem bądź zabezpieczeniem źródeł przychodów oraz z ich pozyskaniem. Wyjątek stanowią wskazane w ustawach kategorie wydatków wyłączonych z kosztów podatkowych – są tam m.in. koszty reprezentacji (patrz: Art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o PIT oraz Art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT). To właśnie budzi najwięcej wątpliwości, ponieważ w przywołanym punkcie ustawy przepis stwierdza, że wyłączone z możliwości odliczenia są koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne oraz żywność i napoje (także alkohol). Pojawia się więc uzasadnione pytanie o to, kiedy poczęstunek czy zakup żywności i napojów należy klasyfikować jako reprezentację firmy, a kiedy jako działanie związane z prowadzoną przez nią działalnością (uzyskaniem lub zachowaniem przychodów), co umożliwi zaksięgowanie takiego wydatku na zasadach ogólnych.

W opinii radców podatkowych wspomniane wykluczenia odnoszą się do zakupów związanych z reprezentacją firmy, podczas gdy znaczną część wydatków na usługi gastronomiczne, żywność czy napoje podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ nie stanowią reprezentacji. W szczególności dotyczy to wydatków ponoszonych przy okazji spotkań, które są przecież nieodzownym elementem prowadzonych działań gospodarczych. W bardzo wielu przypadkach pracownicy firmy muszą odbywać spotkania z kontrahentami. Zdarzają się też sytuacje, kiedy kontrahent otrzymuje poczęstunek, w czasie gdy oczekuje na wykonanie przez podatnika usługi. Tego rodzaju koszty można rozliczyć w podatku PIT i CIT. Jest to zresztą zgodne z interpretacją ogólną Ministra Finansów (sygn. DD6/033/127/SOH/2013/RD-120521 z 23 listopada 2013 r.). Była ona niezbędna ze względu na fakt, iż mamy do czynienia z brakiem precyzyjnej definicji pojęcia reprezentacji. Interpretacja ta odwołując się do wyroku NSA z 17 czerwca 2013 r., stwierdza, że:

  • Każda sprawa powinna podlegać odrębnej ocenie pod kątem okoliczności. w jakich doszło do poniesienia wydatków. Wydatki na zakup żywności, napojów i usług gastronomicznych powinny spełniać wymogi przepisów, czyli być poniesionymi w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Nie pozostają zatem w jakimkolwiek związku z przychodami podatnika wydatki np. na „obiady dla rodziny”, „fundowane przyjęcia dla znajomych” czy „usługi rozrywkowe”.
  • Za wydatki na zakup żywności, napojów i usług gastronomicznych wyłączone z kosztów uzyskania przychodów należy uznać te, których wyłącznym bądź dominującym celem jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, wykreowanie pozytywnych relacji z uczestnikami takich spotkań.
  • Jednocześnie do klasyfikacji wydatków na poczęstunki nie jest istotne miejsce ich podawania. Nie są także istotne takie czynniki jak wystawność czy wytworność poczęstunków, ponieważ nie ma możliwości skonstruowania uniwersalnego miernika dla tego rodzaju kategorii.

 


Zaprząc kontrole biznesowe i systemy informatyczne do obrony przed sporem z fiskusem

Przytoczona interpretacja wyraźnie wskazuje, że kluczową kwestią dla uniknięcia ewentualnych sporów z fiskusem jest wykazanie związku przyczynowego między ponoszonym wydatkiem a działaniami gospodarczymi. Trzeba oczywiście opisywać faktury kosztowe, wskazując powód poniesienia wydatku na usługi gastronomiczne, żywność i napoje. Z interpretacji można jednak wnioskować, że może to nie być wystarczające do tego, by fiskus nie zakwestionował rozliczenia takiego wydatku. Mocniejszym argumentem może być wykorzystanie wewnętrznych kontroli biznesowych do dokumentowania zasadności tych kosztów. Jeśli bowiem przedstawiciel firmy odbywa spotkanie z kontrahentem (klientem, inwestorem, dostawcą, itp.), w wewnętrznych systemach zazwyczaj towarzyszą temu zarejestrowane zdarzenia i notatki. Skojarzenie tego rodzaju danych z dobrze opisaną fakturą stanowi jednoznaczne uzasadnienie i powinno być wystarczające, by przekonać kontrolerów o właściwej klasyfikacji kosztu.

Newsletter_2


Co z VAT?

Podobne wątpliwości mogą dotyczyć kwestii rozliczania podatku naliczonego od zakupu usług gastronomicznych, żywności i napojów. Musimy tu odwołać się do przepisów ustawy o VAT, gdzie w art. 86 ust. 1 jest powiedziane, że podatnik może odliczyć podatek naliczony w zakresie, w jakim nabyte towary i usługi są wykorzystane do wykonania czynności opodatkowanych. Trzeba też przywołać art. 88 ust. 1 pkt 4, gdzie jest zastrzeżenie, że odliczeniu nie podlega VAT naliczony z tytułu zakupu usług gastronomicznych i noclegowych. W opinii radców podatkowych zastrzeżenie z art. 88 nie ma zastosowania do wydatków związanych z czynnościami opodatkowanymi, do których zaliczają się spotkania z przedstawicieli firmy z jej kontrahentami, te bowiem są związane z prowadzeniem działalności opodatkowanej.

Powracamy zatem do kwestii kontroli biznesowych, rzetelnego opisywania faktur oraz technicznej możliwości wykazywania związku między wydatkiem, a konkretnym zdarzeniem biznesowym, które miało miejsce i było nieodzownym elementem prowadzonej działalności.

Warto uwrażliwiać klientów, którzy dokonują tego rodzaju odliczeń, by poświęcali minimum wysiłku dla wykazania związku przyczynowego i by w ten sposób niwelowali ryzyko kwestionowania księgowanych kosztów.

 

 

 

Wyłączenia???

Art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o PIT

Art. 16 ust. 1 pkt 23 ustawy o CIT