zadzwoń:

22 455 56 01

Jeżeli potrzebujesz pomocy odwiedź nasze:

Centrum Wiedzy

lub

Zadzwoń 

Jeśli masz pytanie

zadzwoń:

22 455 56 00

lub

Wypełnij formularz kontaktowy

Oddzwonimy do Ciebie 

 

22 lutego 2016

Zmiany w umowach na czas określony

Od 22 lutego 2016 r. obowiązują w Kodeksie pracy zmiany dotyczące terminowych umów o pracę. Wpływają one na sytuację pracodawców i pracowników zawierających umowy terminowe zarówno po wejściu w życie nowych przepisów, jak też tych zawartych wcześniej.

Nowe regulacje ograniczyły liczbę rodzajów umów. Od 22 lutego są to już tylko umowy o pracę na okres próbny, umowy o pracę na czas określony oraz umowy o pracę na czas nieokreślony. Ogólna zasada mówi, że pracodawca będzie mógł zawrzeć umowę na czas próbny tylko raz, w celu sprawdzenia kwalifikacji i umiejętności pracownika.

Od 22 lutego 2016 r. umowy na czas określony mogą być zawierane na łączny okres do 3 lat. Do tego okresu wliczać się będzie trzymiesięczną umowę na okres próbny oraz umowę na czas określony na okres 33 miesięcy. Po tym terminie umowy z pracownikami będą mogły być już zawierane tylko na czas nieokreślony. 

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej na swoich stronach internetowych poinformowało, że celem zmian jest przede wszystkim doprowadzenie do sytuacji, w której umowy na czas określony nie będą wielokrotnie przedłużane lub zawierane na kilka lat.

Na podstawie przepisów, które obowiązywały do 21 lutego 2016 r. pracodawca zawierający dwie kolejne umowy z pracownikiem na czas określony, był zobowiązany do zawarcia trzeciej już na czas nieokreślony. Jeżeli jednak między umowami czasowymi zaistnieje przerwa trwająca dłużej niż miesiąc, wówczas znika obowiązek zawarcia umowy na czas określony. Od 22 lutego 2016 r. ponad miesięczna przerwa w zatrudnieniu nie skutkuje naliczeniem tego limitu od nowa. Po nowelizacji wszystkie umowy z danym pracodawcą są zliczane łącznie, bez względu na przerwy w zatrudnieniu.

Po zmianach pozostaje wciąż ograniczona liczba umów terminowych, które można zawrzeć z jednym pracodawcą. Nadal będą to maksymalnie 3 umowy, a każda kolejna będzie musiała być zawarta na czas nieokreślony. Przepisy mówią, że w sytuacji, gdy okres zatrudnienia pracownika na czas określony przekroczył już 33 miesiące lub liczba umów na czas określony przekroczyła 3, to od następnego dnia pracy przypadającego po upływie 33-miesięcznego okresu zatrudnienia (lub od pierwszego dnia zawarcia czwartej umowy na czas określony), pracownik zgodnie z przepisami będzie traktowany jako zatrudniony na podstawie umowy na czas nieokreślony.

Zgodnie z nowymi regulacjami, można rozwiązać każdą umowę na czas określony za wypowiedzeniem, bez względu na jej długość. Okres wypowiedzenia zależy od zakładowego stażu pracy pracownika:

- do pół roku pracy – okres wypowiedzenie wyniesie dwa tygodnie

- od pół roku do trzech lat – miesiąc

- powyżej trzech lat – trzy miesiące.

Pracodawcy mogą borykać się z problemem, w jaki sposób rozstrzygnąć problem umów na czas określony zawartych przed wejściem w życie nowych przepisów. Np. w przypadku zatrudnienia osoby w dniu 1 listopada 2013 do 31 grudnia 2016 r. (czyli zakończenie umowy odbędzie się już po wejściu w życie nowelizacji). Zgodnie z regulacjami kodeksowymi, taka umowa będzie uważana za pierwszą umowę okresową (jeżeli została zwarta jako pierwsza). Natomiast termin 33 miesięcy będzie liczony od dnia wejścia w życie nowych przepisów (czyli od 22 lutego 2016 r.). To oznacza, że do końca obowiązywania umowy (31 grudnia 2016 r.) wyczerpie się okres wynoszący 10 miesięcy z puli możliwego do wykorzystania w przypadku umów na czas określony. Zatem kolejna umowa (lub dwie umowy) będzie mogła obowiązywać przez okres nie dłuższy niż 23 miesiące. 

Podstawa prawna:  

Ustawa z 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2015 r. poz. 1220).