zadzwoń:

22 455 56 01

Jeżeli potrzebujesz pomocy odwiedź nasze:

Centrum Wiedzy

lub

Zadzwoń 

Jeśli masz pytanie

zadzwoń:

22 455 56 00

lub

Wypełnij formularz kontaktowy

Oddzwonimy do Ciebie 

 

30 stycznia 2017

Zmiana zasad rozliczania zleceń – minimalna stawka za godzinę

 

Rok 2017 wprowadził rewolucję w umowach cywilno-prawnych. Od stycznia zleceniobiorcy mają prawnie zagwarantowaną stawkę minimalnego wynagrodzenia za godzinę pracy. Nowe przepisy obejmą także osoby świadczące usługi na tzw. samozatrudnieniu.

Nowelizacja ustawy o minimalnym wynagrodzeniu i niektórych innych ustaw z 22 lipca 2016 r. (DzU z 2016 r., poz. 1265) wprowadziła obligatoryjną minimalną stawkę wynagrodzenia dla osób przyjmujących zlecenie lub świadczących usługi. Pierwszy raz umowy cywilno-prawne zostały objęte regulacjami w kwestii minimalnego wynagrodzenia, które od 1 stycznia musi wynosić 13 zł za godzinę pracy. Nowe przepisy obejmują nie tylko osoby zatrudnione na umowy zlecenie, ale także samozatrudnionych, z którymi podpisano umowę o świadczenie usług. W przypadku samozatrudnionych podlegają oni nowym przepisom wyłącznie gdy zarejestrowali działalność w Polsce lub innym kraju nienależącym do UE lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

Strony umowy mogą ustalić dowolny okres rozliczeń: dzienny, tygodniowy lub miesięczny. Przepisy nakładają jednak na zleceniodawcę obowiązek takiego ustalenia wynagrodzenia, aby w przeliczeniu zleceniobiorca otrzymał wynagrodzenie w wysokości minimum 13 zł za godzinę pracy. Jeśli umowa między stronami nie przewiduje wynagrodzenia w takiej wysokości, zleceniobiorca lub osoba świadcząca usługę może domagać się wypłacenia wynagrodzenia w należnej kwocie. Przepisy blokują także możliwość rezygnacji przez osoby przyjmujące zlecenie lub świadczące usługi prawa do minimalnej stawki godzinowej lub przeniesienia tego prawa na inną osobę, uniemożliwiając w praktyce obejście przepisów. Niestosowanie się do nowego przepisu traktowane jest jako wykroczenie zagrożone karą od 1 do 30 tys. zł grzywny. Należy także pamiętać, że Państwowa Inspekcja Pracy otrzymała uprawnienia do kontrolowania wysokości wypłacanego wynagrodzenia. Główny Inspektorat Pracy przewidział na ten rok przeprowadzenie 79 tys. kontroli w tym zakresie.

 One-payroll


Konieczna ewidencja czasu pracy

Nowe przepisy nakładają na strony umowy zlecenia lub o świadczenie usług obowiązek ustalenia sposobu potwierdzania liczby godzin wykonania zlecenia lub świadczenia usług. Jeśli sposób ten nie zostanie ustalony, zleceniobiorca lub osoba świadcząca usługę może samodzielnie przedłożyć informację o liczbie godzin w formie pisemnej lub elektronicznej w terminie poprzedzającym termin wypłaty wynagrodzenia. Dodatkowo przedsiębiorca, który zatrudnia osoby na umowę zlecenie lub o świadczenie usług, ma obowiązek przez trzy lata przechowywać dokumenty zawierające informację o sposobie potwierdzania liczby godzin, np. zawarte umowy oraz dokumenty potwierdzające liczbę godzin wykonywania zlecenia lub świadczenia usługi. Ten nowy obowiązek to niemałe biurokratyczne utrudnienie zarówno dla pracodawców, jak i osób świadczących pracę.

Przepisy nie określają precyzyjnie, w jaki sposób ma być prowadzona ewidencja czasu realizowanego zlecenia lub wykonywanej usługi, co pozostawia stronom umowy zupełną dowolność. Jednak najbezpieczniej jest wybrać formę pisemną. Zleceniobiorca może np. przygotować zestawienie godzin w dwóch egzemplarzach, z których jeden przedłoży zleceniodawcy, a drugi zachowa dla siebie po uzyskaniu od niego potwierdzenia, np. pieczątki i podpisu. W przypadku wyboru formy elektronicznej do potwierdzenia autentyczności dokumentu konieczne będzie użycie tzw. bezpiecznego podpisu elektronicznego. Ustawa przewiduje także formę dokumentową potwierdzania liczby godzin. W tym przypadku konieczne jest posłużenie się dokumentem umożliwiającym ustalenie osoby, która składa oświadczenie. Zgodnie zaś z nowym brzmieniem definicji dokumentu, jest nim nośnik informacji umożliwiający zapoznanie się z jego treścią.

 

Zasady wypłacania wynagrodzenia

Co do zasady wynagrodzenie wynikające ze stawki minimalnej należy wypłacać w formie pieniężnej. Wyklucza to możliwość rozliczania się np. barterowo, poprzez wymianę towarów lub usług. Jeśli umowę zawarto na okres dłuższy niż jeden miesiąc, przepisy obligują zleceniodawcę do wypłaty wynagrodzenia co najmniej raz w miesiącu. Nowe regulacje dotyczą zarówno nowo zawartych, jak też już trwających umów. Dla tego drugiego typu umów ustawa przewiduje możliwość negocjacji ich warunków w kwestii zmiany wynagrodzenia lub też rozwiązanie umowy ze względu na wejście w życie minimalnej stawki godzinowej (jeśli wynikająca z umowy stawka jest niższa od ustawowego minimum).

Jakich umów nie obejmuje nowelizacja? Dowiedz się więcej >>>>>>>> 

Wyjątki od nowych reguł

Wyjątkiem, w którym nie stosuje się przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za godzinę pracy (określonym w art. 8d ustawy), są umowy, w których to zleceniobiorca lub osoba świadcząca usługę ustala czas i miejsce ich wykonania lub osobie takiej przysługuje wyłącznie wynagrodzenie prowizyjne. Taka forma wynagrodzenia obejmuje przypadki, w których wysokość wynagrodzenia uzależniona jest od efektów uzyskanych przez osobę realizującą zlecenie lub usługę, np. liczby zawartych umów, wielkości sprzedaży itp. Wyjątek ten obejmuje standardowe umowy agencyjne. Trzeba jednak pamiętać, że w sytuacjach gdy agent oprócz prowizji otrzymuje stałe wynagrodzenie, to przepisy o minimalnym wynagrodzeniu znajdą tu zastosowanie. Ponadto, jeśli agent będzie wykonywał określone w umowie czynności w czasie i miejscu określonym przez zleceniodawcę, to także przepisy nowej ustawy również będą go obejmowały.