zadzwoń:

22 455 56 01

Jeżeli potrzebujesz pomocy odwiedź nasze:

Centrum Wiedzy

lub

Zadzwoń 

Jeśli masz pytanie

zadzwoń:

22 455 56 00

lub

Wypełnij formularz kontaktowy

Oddzwonimy do Ciebie 

 

Każdego roku ustawodawca przygotowuje ponad

25 000 stron aktów prawnych

Podpowiemy Ci, jak poradzić sobie w gąszczu tak często zmieniających się przepisów. 

Zapisz się na Newsletter Prawny Sage

W rozliczeniu rocznym CIT uwzględniamy nowe źródło przychodów

W rozliczeniu rocznym CIT uwzględniamy nowe źródło przychodów

#GotowiNaZmiany

18 grudnia 2018

rozliczanie CIT
Legislacja

Nowelizacja Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z 27 października 2017 r. wprowadza zmianę w rozliczeniach CIT za rok 2018. Pojawia się nowe źródło przychodów – z zysków kapitałowych. Jednocześnie zmieniają się zasady ujmowania w CIT kosztów zależnie od źródła. Co ta nowelizacja oznacza dla przedsiębiorców?


Zmiana polega na wyodrębnieniu nowej kategorii przychodów firmy w postaci zysków kapitałowych. W praktyce oznacza to, że ewidencja przychodów powinna uwzględniać ich rozdział w zależności od źródła: jedną kategorię stanowią przychody z działalności operacyjnej (w ustawie: „z innych źródeł przychodów”), natomiast drugą – z zysków kapitałowych. Zmiana w CIT odzwierciedla rozdział źródeł przychodów, który od dawna obowiązuje w podatku od osób fizycznych (PIT).


Kategorie przychodów z zysków kapitałowych ujęte są w art. 7b ustawy o CIT. Jest to dość długa lista, natomiast trzeba podkreślić, że jej stosowanie może wymagać od podatnika analizy w celu upewnienia się, jak prawidłowo kwalifikować określone rodzaje przychodów i kosztów. Lista ta obejmuje m.in. przychody:

  • ze zbycia udziału (akcji), włączając w to przypadki zbycia w celu umorzenia
  • z udziałów w zyskach osób prawnych
  • z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki komandytowo-akcyjnej wkładu niepieniężnego
  • uzyskane w wyniku wymiany udziałów
  • ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną
  • ze zbycia wierzytelności
  • z praw autorskich lub pokrewnych praw majątkowych, licencji, know-how, praw dotyczących własności przemysłowej
  • z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych
  • z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych
  • ze zbycia, najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze dotyczącej wyżej wymienionych praw

Podatnicy powinni zwrócić uwagę na fakt, że sprzedaż wierzytelności własnych powstałych w związku z prowadzeniem działalności nie stanowi przychodów z zysków kapitałowych. Inaczej jest w przypadku zbycia obcych wierzytelności.


Mniej elastyczności w rozliczaniu strat


Wprowadzona zmiana w CIT oznacza m.in., że podatnicy nie będą mogli obniżać swoich przychodów o wszystkie kategorie strat i kosztów. Do końca 2017 r. podatnicy mogli zaliczyć do kosztów każdą stratę bez potrzeby rozpoznawania jej źródła. Po zmianie nie jest to już możliwe – jeśli podatnik wygeneruje stratę w obrębie kategorii wymienionych w punkcie 7b ustawy o CIT, będzie mógł ją rozliczyć jedynie z uzyskanych w przyszłości zysków kapitałowych. Strata ta w żaden sposób nie pomniejszy przychodów uzyskanych z działalności operacyjnej. Zasada ta działa także w odwrotnej sytuacji – straty z działalności operacyjnej nie pomniejszą wypracowanych zysków kapitałowych.


Zmiana dotyczy podatników, którzy uzyskują jakiekolwiek przychody z zysków kapitałowych. W praktyce oznacza ona, że konieczne jest prowadzenie odrębnej ewidencji dochodów dla obu źródeł przychodów. Dla firm wyzwaniem może być właściwe kwalifikowanie do właściwych kategorii zarówno przychodów, jak i kosztów.Dodajmy do tego fakt, że kwalifikacji podlegają także koszty pośrednie niezwiązane bezpośrednio z konkretnym źródłem przychodów. Ponieważ są to koszty wspólne (takie jak np. koszty administracyjne czy ogólnego zarządu), należy je przypisywać do obu kategorii, stosując rozdział według proporcji. Proporcja ta powinna odzwierciedlać udział przychodów z zysków kapitałowych w ogóle przychodów firmy. Konieczność prowadzenia tych operacji to dla firm kolejne obowiązki w obszarze księgowania kosztów. Ich obsługa wymaga odpowiedniego sparametryzowania oprogramowania finansowo-księgowego.





/*gatedcontent/